Κούκλα

Σε μια πανσέληνο,

στρογγυλά τα όνειρα κοιτάζω. 

Σαν κούκλα σπασμένη μοιάζω, 

στο πάτωμα πεσμένα ρούχα και λυτά. 

Πλέξεις μιας κλωστής, 

χρυσοκέντητο το δάκρυ

με χαμόγελο ντυμένο

κ ακόμα περιμένω την χαρά. 

Σε διαβαθμισμένα τείχη

η ζωή μου προχωρά

και εμένα δεν ρωτά

αν την διάλεξα τη λήθη.